تبلیغات
گلگشت خیال - مثنوی امید
گزیده ای ار سروده های عابدین رستمی
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

 

 

 

 

مولا دلم شکافت بر آن پینه ای بزن                          بر حال زار ما توبیا سینه ای بزن

آیینه بودم وهمه جانم شرر گرفت                        دستی زمهر خویش بر آیینه ای بزن

تنگ است سینه دوست تو سینایی ام نما                   من را من بگیر  ومسیحایی ام نما

دنیای من بسان سینه تو تنگ گشته است             ماندن دگر بس است تو عقبایی ام نما

سویت رها شدم که تو شیدا کنی مرا                       گمگشته آمدم که تو پیدا کنی مرا

خشکیده چشمه ام خمار به راهت نشسته ام               راهی به سوی پهنه دریا کنی مرا

از این سکوت سرد سراسر دلم گرفت                       آزاد کی زهجمه غم ها کنی مرا

دوباره این دل تنگم به التهاب افتاد                             گذار ذره حیران به افتاب افتاد

رفیق خاطره هایم بیا تماشاکن                                  گداز وسوز ونیاز مرا مدارا کن

زلال زندگی ام را غبار پوشانده                                 مرا زفیض لطیف بهار پوشانده

دوباره عمق وجودم غم فراق گرفت                   کویر خشک وجودم تورا سراغ گرفت

ندای سر درونم تو را طلب دارد                            دوباره نفس زبونم تو راطلب دارد