تبلیغات
گلگشت خیال - آشنای ره
گزیده ای ار سروده های عابدین رستمی
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

آشنای ره

 

 

 

بیفکنده غم هجرت مر از پا کجا ماندی                        دو چشمانم زداغ دوریت دریا کجا ماندی

بیا دستان من گیر وببر این خسته را باخود                      کجایی پس درای ایام وانفسا کجا ماندی

دچارم سخت در گردابه تاریک این وادی                    مر با خود ببر در امن ساحل ها کجا ماندی

جهان با این فراخی همچو زندان است بهر من              ندارد لطف ماندن بی تو در دنیا کجاماندی

خوش است این خاطر محزون به امیدی که برگردی     بروید در کویر خشک من گل ها کجا ماندی

رفیق آشنای ره مرا پای دویدن نیست                           زبس پیموده ام من راه منزل هاکجاماندی

مرا ماندن دراین ویرانه خاموش دشوار است             به رویم بسته شد بی تو همه درها کجا ماندی

بیا تنهای تنهایم در این هنگامه آشوب                        به جا ماندم به راه توزمحمل ها کجا ماندی

 



نوشته شده توسط :عابدین رستمی
شنبه 22 شهریور 1393-05:52 ق.ظ
نظرات() 

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر