تبلیغات
گلگشت خیال - مانده
گزیده ای ار سروده های عابدین رستمی
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

مانده

 

 

من چه سازم در دل شب دیده بیدار خود                   چون کنم پنهان ز خاطر چهره دلدار خود

چشم اشک آلود من برکوی او دارد نظر                   دور کی سازم پری چهره از این پندار خود

این طبیب بی مروت با وفا بیگانه است                          نیست او را همتی بر بستر بیمار خود

سینه ام تنگ آمده دردا طبیبا مرهمی                       محرمی خواهم عیان سازم همه اسرار خود

گر نبودی در خیالم آن بت سیمین عذار                         می فکندم آتشی برخرمن افکار خود

شور شیرین مرا افسوس خواهد برد اگر                        نا امیدم سازد او از طلعت دیدار خود

ای دریغا کی بود این رسم عاشق پیشه گی                    یاد او در خاطر ویادم کنار از یار خود

ای نسیم صبحدم از من رسانش این پیام                  نیستم روزی که اوحسرت برد از کارخود

 



نوشته شده توسط :عابدین رستمی
شنبه 22 شهریور 1393-07:13 ق.ظ
نظرات() 

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر