تبلیغات
گلگشت خیال - زلف چلیپا
گزیده ای ار سروده های عابدین رستمی
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

زلف چلیپا

 

یک شبی با گل به سر بردم سراپا گل شدم                  چشم مستش را که دیدم از تمنا گل شدم

صحبتش آب حیاتم داد واز یمن شبش                   من که بودم پیش از آن بیمار وتنها گل شدم

خنده ها بشکفت از او چون غنچه ای بر کنج لب       دین ودل دادم زکف وز این تماشا گل شدم

با طراوت بود و رعناواز صفای روی او                من که بودم بی ثمر چون خار صحرا گل شدم

بند در پایم فکند از سلسله زلفان ومن                            تا نظرکردم برآن زلف چلیپا گل شدم

شیوه مستی وعاشق پیشه گی یادم بداد                    باده از جامش گرفتم مست وشیدا گل شدم

او گلستان بود ومن خشکیده بودم چون کویر             خرمی از او گرفتم همچو گل ها گل شدم

از قدومش این دل ویرانه آبادی گرفت                    من که یک عمری فتاده بودم از پا گل شدم

سرو را مانند کی باشد قد وبالای یار                          من خود از رعنایی آن قدو بالا گل شدم

آفتاب چهره اش شب از وجود من گرفت                 دیده روشن کردم از آن روی زیبا گل شدم

این تهی دستان به یمن لطف او کردم بلند                      تحفه ها آمد مرا از سوی بالا گل شدم

می برد آرامشم را داغ هجران حالیا                               در تمنای وصال خال لب ها گل شدم 

 



نوشته شده توسط :عابدین رستمی
جمعه 21 شهریور 1393-10:34 ب.ظ
نظرات() 

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر